මම මේ ආදරේ විඳ ගත්තොත් මට පව් පිරේවි

මට මතක් වෙනවා ධර්මරාජේ ඉගනගත්තු මගේ යළුවෙක් කියපු කතාවක්.

" ජිව්තේ කවදා හරි දවසක,

ඒ ගැන ආයි පසුතැවෙන විදිහට ඔය ප්‍රශ්නෙට පිළිතුරු හොයන්න එපා"

මම එදා ඒ ප්‍රශ්නෙට කාලයට ඉඩ දීල බලා ගෙන හිටිය.

අද මට ඒ වගේ ප්‍රශ්න සීයදාහක් විතර තිනවා.

ජිවිතේ එන ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු නොදී පැනලා යන එක විසදුමක් නොවේ.

මට එදා ඒ ප්‍රශ්නෙට මුණ දෙන්න තරම් ශක්තියක් තිබුනා නම්,

අද මගේ ජිවිතේ ඇතුලේ මෙච්චර ප්‍රශ්න මට නොතිබෙන්න බොහෝදුරට ඉඩ තිබුනා.

මහනුවර පිළිමතලාවේ වට්ටප්පල ප්‍රදේශයේ දෙමහල් පුන්ච්ම පුංච් මාලිගාවක් හැදුව.

ඒ අපිට

මම දන්නා එකම එක දෙයක් තිනවා.

ඒ ගෙදර උඩුමහලේ කාමරයක් අදටත් දොරගුළු දාලා වහල තිනවා.

ඒ මන් වෙනුවෙන්.

ඒ කාමරේ දොරවල් හැමදාමත් වහලා තියේවි.

ඔයාගේ නෝනා වත් ඒ කාමරේ දොර අරින්න උත්සහ කරන එකක් නැ.

මම මගේ ජීවතේ කරපු එකම එක වරදටවත් ඔයා මට සමව දුන්නේ නැ.

මම කවද හරි දවසක මැරෙන්නේ වැරදි කාරයෙක් විදිහට.

ඒ කියන්නේ වරදකට සමාවක් නොලබපු මනුෂ්ශ්යෙක් විදිහට.

මම කරපු එකම එක වරදට මට දුන්නු දඩුවම දරුණු වැඩි කියල කවදා හරි දවසක ඔයාට හිතේවි.

මම ආදරේ කලා, වයිර කලා, පලි ගත්තා, දුක් වින්දා, හැඬුවා, වැලපුනා ....

මේ හැම දෙයක්ම මගේ තනි හිත පිලි ගත්තා, මට තනි රැක්කා, ඔයා වගේ මාව තනි කලේ නෑ.

"වින්ද්‍යා මගේ අස් වලින් ඇතට යන්නෙපා"

අද මන් ඔයාගේ ඇස් වලින් මුහුදු හතකටත් වැඩිය ඇතයි.

අස් පියවෙන හැම මොහොතකම ඔයා මගේ ඇස් ඉදිරියට එනවා.

චායාවක් විදිහට නෙමේ,

ජීවමානව.

මම මේ ආදරේ විඳ ගත්තොත් මට පව් පිරේවි.

 

හීනයක් වගේ ඇතට ගිහින්.... .

අයිමත් ළඟට ඇවිත්,

නොපෙනී යන්න තරම්

ආදරය මේ ජිවිතේ දී ලබාගන්න

මං පාරමී පුරලා නැතුව ඇති.

ඈත  අහසේ දිදුලන තාරකා වලට ආදරේ කරන්න

මං පිං කරල තිබුනට,

ඔබට ආදරේ කරන්න ඒ පිං මදි ඇති.

සසර පුරාවටම මට හිමි නොම වන

මේ සෙනෙහස ලෝකයක් තරමට මට වටිනා බව

මොහොතකට හෝ ඔබට දැනේවී නම්.,

මේ ජිවිතේ මන් දකින ලස්සනම හීනෙ

ඒක වේවි......

 

මේ අවර්ණවත් ජිවිතේ,
වර්ණවත් කරන්න ඔයාට පුළුවන් උනා නම්....
මන් දකින ලස්සනම හීනෙ ඒක වේවි...

නික්මයෑම

අඩ නින්දෙන් මා  ගැස්සි අවදිවිණි 
ක්ෂණිකයෙන් මාගේ අත යැවුනේ මොබයිල් දුරකථනය වෙත ය
ඒ... කාලහෝරාව හරියටම නිර්ණය කරගැන්මට ය
වේලාව බැලීමට මා සන්තකව තිබු එකම යන්තරය ඒ එය පමණක්ම වූ බැවිනි
අලුයම 2 පසු වී විනාඩි කිහිපයක් ඉක්ම ගොසිනි
නින්ද මවෙත නොයේ...........
කුමක් හෝ නරක සිතිවිල්ලක් මතකයට නැගේ
අම්මා, මල්ලි, අක්කා හා අයියා...... කිහිප අතකට දෝලනය වෙමින් සිහියට නැගේ
පෙර දින සවස අම්මා කියූ දෙය
නැවත නැවතත් මාගේ මතකය අව්ලුවාලයි 
මල්ලි හදිසියේම ලංකාව හැරදමා යාමට තිරණය කලේ අයි?
සියල්ල මාගේ දෙසවන් දෝංකාර දේ 
නොයෙකුත් දෑ මා මනස හොල්මන් කරයි.....
විටෙක තාත්තා,
විටෙක මල්ලි....
මොරගසන හඩ මා දෙසවන් රැව්පිළි රැව්දේ
මොලය පිපිරෙන්නට ආසන්නය
සිතල ඉවසා දරාගත නොහැකිය
මා ශීත ඉර්තුවට නැවත නැවතත් ශාප කලෙමි
නැවත මල්ලි මාගේ මතකය හොල්මන් කරයි
පසුගිය වසර 10 ය මුලුල්ලෙලේම නිවාඩුවක් නොගෙන
එකම ආයතනයකට සේවය කල ඔහු,
හදිසියේම ගත් මෙම තිරණය මා ඉතා අපහසුවට හා විශ්මයට පත් කළේය
ඔහු මට සිටින එකම බාල සහෝදරයාය .
පසුගිය වසර කිහිපයක කාලයක් මුළුල්ලේ මා ගත කලේ ඔහු සමගයි
දුක සැප දෙකම එකට බෙදා ගෙන වසර ගණනාවක් අප එකට ජිවත් උනි
මා ඔහු හැර දමා එන විට මාගේ නෙතේ කදුලක් ඉපදුනිද ,
ඔහු මා වත්තම් කරගෙන මා සැනසු අයුරු මට මේ මොහොතේද සිහියට නැගේ
ඇතැම් ප්‍රශ්න සදහා කාලයා විසින් පිළිවදන් සපයා දේ
අදටත් මා විසින් අදහන යම් දෙයක් වේ ,
ඒ කොතරම් පහදා අවබෝධ කර දුන්නත්
සමහරුන් සිටින්නේ ඔව්නට වැරදි.......
ඉන් අනතුරුව නිවැරදි කර ගත යුතු අවදියකය, වයසකය..

මල්ලිට වරදින්නට වැඩි වෙලාවක් ගියේ නැත
මල්ලි සිටින්නද එවන් අවදියකය ..........

මල් කැකුල

ගනදුරු රැයක

තරු ලකුණක්ව

සුදිලෙන්න.....

කටුපිරි කුලක

මල් කැකුලක්ව

සුපිපෙන්න.....

මගේ අම්මා සුවපත් වේවා

හලෝ ......
හලෝ අම්මා චුටි දුව වියංගා කතා කරන්නේ,
ආ පුතේ ඔයාට කොහොමද, අම්මා අහනවා
මන් හොදින් , අම්මා හොදින් නේද ..
ඔව් ඔව් අම්මා අයිත් කියනවා. තාමත් සීතලද ඔහෙට , ඒ අම්මා,,,,,
ඔව් අම්මා ඊයේ හිම වැටුනා. මේ දවස්වල temperature එක මයිනස් යන්නේ. ඉන්න හරි අමාරුයි, සීතලයි.
පරිස්සමින් හොදට ජැකට් දාල එලියට යනකොට යන්න. ඒ අම්මා.
ඔව් ඔව් අයිත් මම කියනවා.
අම්මා බෙහෙත් ගත්තද, කොහොමද දැන් කකුල එහෙම.
කකුල පොඩ්ඩක් රිදෙනවා, ඩොක්ට අලුතෙන් බෙහෙත් ගොඩක් ලියුවා. ඒවා ගන්නවා. අම්මා අයෙත් කියනවා.

........... මේ සතියකට දෙතුන් වතාවක් මාත් අම්මාත් අතර සිද්ද වෙන දුරකථන සංවාදය අවසන් වෙන විදිහ.
අම්මා පොඩි පොඩි අමාරු කියනවා.
එතකොට මගේ මොලෙන් මට නිකුත් කරනවා පිළිගන්න අමාරුම ස්න්යාවක්.
ඒ අම්මා වයසට ගිහිල්ල කියන එක.
මගේ අම්මා තාම තරුණයි. ඒ මට හැගෙන විදිහ.
එත් අපිට හැගෙන විදිහයි, ඇත්තයි අතර ලොකු වෙනසක් තිනවා.
2010 අන්තිම කාලේ මන් ලංකාව හැරලා දාලා මේ සිතල රටට එනවා.
එතැනදී මගේ අම්මා මට මග හැරෙනවා.
ජිවිතේ අපිව කාලෙන් කාලෙට එක එක තැන් වලට යොමු කරනවා.
එතැනදී අපිට අපේම උවන් මග හැරෙනවා.
මේක ගමනක්. නැවතුමක් නෑ.
අම්මගේ ප්‍රාර්ථනාව මන් හොදට ඉගන ගන්න එක. ඒක ලෝකේ කොහේ හරි කමක් නෑ.
එත් , මට මගේ අම්මා මග හැරෙනවා එතැනදී.
මන් මොකද කරන්නේ. මට එයා බලාගන්න බැරි වෙන පව ගෙවා ගන්න බැරි වේවි......
කොහොම නමුත් මගේ අම්මා සුවපත් වේවා
උපදින හැම බවයකදිම මගේම අම්මා වෙන්න කියල මන් ප්‍රර්ථනා කරනවා...

ගරා වැටුණු සිත් අහස

ගරා වැටුණු සිත් අහසට පුංචිම පුංච් දියබිදුවක් වෙලා විත්,
මහා වැස්සක් වගෙ හරියට අනෝරා වැස්සක් වගෙ අද හැලෙන්න..,,,,,
එකම එක පාරක් මගේ වෙලා
මගේ හිත් අහස පුරා පයන්න ඔයාට පුළුවන් උනා නම්..,,,,,
ජිවිතේ වැරදිච්ච හැම තැනකටම අයෙත් යන්න අපිට පුළුවන් උනා නම්..,,,,,
මගේ හිතුවක්කාර මේ හිත නීවී පහන් වේවි..,,,,,
අයේ කවදාවත් ම නැති විදිහට..,,,,,
ඔයාට මහා ගොඩාරියක් පින් සිදු වේවි
එත්..,,,,,
එක වෙන් නැ..,,,,, ඇත්තමයි
අදහන්න
මුහුදු හතක් දුර සීතලම සිතල රටක
කාත් කව්රුවත් නැති හිගන්නියක් ගානට මන් තනි උනේ කව්රු නිසාද කියල
ඔයාට හීනෙන් වත් හිතා ගන්න බැරි වේවි..,,,,,
අඬන්න මගේ ඇස් වලට කදුළු කෝ..,,,,,
දියවෙච්චි මගේ ජිවිතේ පන අදින්නේ හරියට මගේ ආදරේ වගේ,.................
ඇත්තමයි,...........